مىرسد ، مىپندارد و درست در مىآيد و اين مقام ارجمند ، از منازل اولياست . همو در شرح جملهء « اگر در ميان امتم . . . » مىگويد : اين گفتهء رسول خدا بر سبيل توقع است ، گويا او آگاهى نداشته كه چنين چيزى واقع خواهد شد ، ولى واقع گرديد « 1 » و داستان يا سارية الجبل « 2 » و نظيرش مشهور است . « 3 » مسلم در صحيحش در باب فضايل عمر از عايشه و او از پيامبر اكرم آورده است كه در امتهاى پيش از شما افراد محدث بوده‌اند و اگر در ميان امتم كسى از آنان باشد ، قطعا او عمر بن خطاب است . ابن وهب مىگويد : منظور از محدث ، كسى است كه به او الهام شده باشد . ابن جوزى بعد از نقل اين روايت مىگويد : اين روايت مورد اتفاق همه است و ابو جعفر طحاوى به طرق مختلف از عايشه و ابو هريره آن را آورده است و قرائت ابن عباس را دربارهء پنجاه و دومين آيهء سورهء حج چنين نقل كرده : ( و ما ارسلنا من قبلك من رسول و لا نبى و لا محدث ) و گفته است : محدّث يعنى الهام شده . آنگاه مىافزايد : عمر ، رضى اللّه عنه ، آنچه را كه مىگفته ، از روى الهام بوده است و از اين قبيل است خبرى كه انس بن مالك آن را از عمر بن خطاب نقل كرده كه گفت : در سه مورد خدا با من توافق داشته است و يا من با خدا موافقت كرده‌ام : 1 - گفتم : اى رسول خدا ، اى كاش مقام ابراهيم را براى خود مصلّا قرار مىداديم . فورا اين آيه نازل شد : وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى . « 4 » 2 - گفتم : اى پيامبر خدا ، افراد خوب و بد بر زنان شما وارد مىشوند ، خوب است كه به آنها دستور دهى كه خود را بپوشانند . پس از چندى آيهء حجاب نازل گرديد . 3 - زنان آن حضرت نسبت به او اظهار غيرت كردند ، گفتم : اميد است خدايم چنانچه

--> ( 1 ) . ميان اين گفته با گفتهء سابق كه « اگر » را براى تأكيد دانسته نه ترديد ، تناقض آشكارى است . ( 2 ) . در صفحات بعد ، در مناقب عمر خواهد آمد كه اين داستان ساختگى و دروغ است . ( 3 ) . ارشاد السارى : 5 / 431 . ( 4 ) . بقرة 2 / 125 .